WTOREK III TYGODNIA WIELKANOCNEGO
PIERWSZE CZYTANIE (Dz 7, 51 – 8, 1a)
Męczeństwo Świętego Szczepana
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Szczepan mówił do ludu i starszych, i uczonych: «Ludzie twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy. Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wy zdradziliście Go teraz i zamordowaliście. Wy, którzy otrzymaliście Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegaliście go».
Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego.
A on, pełen Ducha Świętego, patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga».
A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!». A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie licz im tego grzechu!». Po tych słowach skonał.
Szaweł zaś zgadzał się na zabicie Szczepana.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 31, 3c-4. 6 i 7b i 8a. 17 i 21ab)
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
Albo: Alleluja.
Bądź dla mnie skałą schronienia, *
warownią, która ocala.
Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, *
kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
W ręce Twoje powierzam ducha mego: *
Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.
Ja zaś pokładam ufność w Panu. *
Weselę się i cieszę Twoim miłosierdziem.
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, *
wybaw mnie w swoim miłosierdziu.
Osłaniasz ich Twą obecnością *
od spisku mężów.
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 35ab)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem chlebem życia.
Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 6, 30-35)
Ja jestem chlebem życia
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: «Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu».
Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!».
Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Dz 7, 51 – 8, 1a)
Męczeństwo Świętego Szczepana
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Szczepan mówił do ludu i starszych, i uczonych: «Ludzie twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy. Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wy zdradziliście Go teraz i zamordowaliście. Wy, którzy otrzymaliście Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegaliście go».
Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego.
A on, pełen Ducha Świętego, patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga».
A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!». A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie licz im tego grzechu!». Po tych słowach skonał.
Szaweł zaś zgadzał się na zabicie Szczepana.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 31, 3c-4. 6 i 7b i 8a. 17 i 21ab)
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
Albo: Alleluja.
Bądź dla mnie skałą schronienia, *
warownią, która ocala.
Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, *
kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
W ręce Twoje powierzam ducha mego: *
Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.
Ja zaś pokładam ufność w Panu. *
Weselę się i cieszę Twoim miłosierdziem.
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, *
wybaw mnie w swoim miłosierdziu.
Osłaniasz ich Twą obecnością *
od spisku mężów.
Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 35ab)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem chlebem życia.
Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 6, 30-35)
Ja jestem chlebem życia
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: «Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu».
Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!».
Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Błędne odczytanie wydarzeń fałszuje rzeczywistość
„Panie, Boże mój, Stwórco i Odnowicielu mój, powiedz mojej spragnionej duszy, co jest innego niż to, co widzi, aby po prostu widziała to, czego pragnie” – tak modlił się wspominany dziś w liturgii św. Anzelm. Jego prośba o właściwe odczytywanie rzeczywistości jest pięknym komentarzem do rozważanego dziś fragmentu Ewangelii. Ileż to razy widzimy ludzi, przez których przychodzą do nas różne dary, lecz nie dostrzegamy źródła tych darów, czyli Boga! Szukając zaspokojenia rozmaitych głodów, przestajemy poszukiwać Jezusa. A przecież tylko On może nas zaspokoić. To dlatego św. Anzelm wołał: „Proszę, Boże, niech Cię poznam, niech Cię ukocham, abym mógł Tobą się cieszyć, (…) niech pogłębia się we mnie znajomość Ciebie, pełna stanie się tam, w niebie; niech wzrasta moja miłość ku Tobie, a tam stanie się pełna, aby tu, na ziemi, radość moja była wielka w nadziei, a tam była pełna przez posiadanie Ciebie”.
Jezu! Pragnę, spożywając pokarm dla ciała, uwielbiać Twoją dobroć i w ten sposób przypominać sobie, że jesteś największym Dobrem i Pięknem. Tylko Ty możesz zaspokoić wszystkie moje pragnienia.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Błędne odczytanie wydarzeń fałszuje rzeczywistość
„Panie, Boże mój, Stwórco i Odnowicielu mój, powiedz mojej spragnionej duszy, co jest innego niż to, co widzi, aby po prostu widziała to, czego pragnie” – tak modlił się wspominany dziś w liturgii św. Anzelm. Jego prośba o właściwe odczytywanie rzeczywistości jest pięknym komentarzem do rozważanego dziś fragmentu Ewangelii. Ileż to razy widzimy ludzi, przez których przychodzą do nas różne dary, lecz nie dostrzegamy źródła tych darów, czyli Boga! Szukając zaspokojenia rozmaitych głodów, przestajemy poszukiwać Jezusa. A przecież tylko On może nas zaspokoić. To dlatego św. Anzelm wołał: „Proszę, Boże, niech Cię poznam, niech Cię ukocham, abym mógł Tobą się cieszyć, (…) niech pogłębia się we mnie znajomość Ciebie, pełna stanie się tam, w niebie; niech wzrasta moja miłość ku Tobie, a tam stanie się pełna, aby tu, na ziemi, radość moja była wielka w nadziei, a tam była pełna przez posiadanie Ciebie”.
Jezu! Pragnę, spożywając pokarm dla ciała, uwielbiać Twoją dobroć i w ten sposób przypominać sobie, że jesteś największym Dobrem i Pięknem. Tylko Ty możesz zaspokoić wszystkie moje pragnienia.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła