WSPOMNIENIE ŚW. KLARY, DZIEWICY (czytania z dnia)
WTOREK XIX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
PIERWSZE CZYTANIE (Ez 2, 8 – 3, 4)
Wizja księgi
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela
Tak mówi Pan:
«Ty, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam».
Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania.
A On rzekł do mnie: «Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów!» Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, mówiąc do mnie: «Synu człowieczy, nasyć żołądek i napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem». Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód. Potem rzekł do mnie: «Synu człowieczy, udaj się do domu Izraela i przemawiaj do nich moimi słowami».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119 (118), 14 i 24. 72 i 103. 111 i 131)
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Więcej się cieszę z drogi wskazanej przez Twe napomnienia *
niż z wszelkiego bogactwa.
Bo Twe napomnienia są moją rozkoszą, *
moimi doradcami Twoje ustawy.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia, *
ponad miód słodsza dla ust moich.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, *
bo są radością mojego serca.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, *
bo pragnę Twoich przykazań.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11, 29ab)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego serca.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 18, 1-5. 10. 12-14)
Godność dzieci. Przypowieść o zabłąkanej owcy
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Uczniowie przystąpili do Jezusa, pytając: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł:
«Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. A kto by jedno takie dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje.
Baczcie, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.
Jak wam się zdaje? Jeśli ktoś posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich, to czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się błąka? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło nawet jedno z tych małych».
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Ez 2, 8 – 3, 4)
Wizja księgi
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela
Tak mówi Pan:
«Ty, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam».
Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania.
A On rzekł do mnie: «Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów!» Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, mówiąc do mnie: «Synu człowieczy, nasyć żołądek i napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem». Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód. Potem rzekł do mnie: «Synu człowieczy, udaj się do domu Izraela i przemawiaj do nich moimi słowami».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119 (118), 14 i 24. 72 i 103. 111 i 131)
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Więcej się cieszę z drogi wskazanej przez Twe napomnienia *
niż z wszelkiego bogactwa.
Bo Twe napomnienia są moją rozkoszą, *
moimi doradcami Twoje ustawy.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia, *
ponad miód słodsza dla ust moich.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, *
bo są radością mojego serca.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, *
bo pragnę Twoich przykazań.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11, 29ab)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego serca.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 18, 1-5. 10. 12-14)
Godność dzieci. Przypowieść o zabłąkanej owcy
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Uczniowie przystąpili do Jezusa, pytając: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł:
«Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. A kto by jedno takie dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje.
Baczcie, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.
Jak wam się zdaje? Jeśli ktoś posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich, to czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się błąka? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło nawet jedno z tych małych».
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Kto ma się uczyć od kogo?
Pewien rabbi powiedział: „Wiele nauczyłem się z mądrych ksiąg, więcej nauczyłem się od mądrych profesorów, ale najwięcej nauczyłem się od moich uczniów”. Te słowa doskonale rozwijają myśl Chrystusa, który apostołom – a więc osobom dorosłym – wskazał, żeby uczyli się od dzieci. Nie chodziło Mu o to, aby burzyć ich autorytet, ale żeby przestrzec przed pokusą zarozumiałości. Ona nieustannie grozi każdemu z nas, zwłaszcza wtedy, gdy jesteśmy przekonani, że nasza pozycja społeczna, życiowe doświadczenie i zdobyta wiedza są źródłem przywilejów i dają prawo do wypowiadania się na wszystkie tematy z absolutną pewnością. Jednak Jezus podkreśla, że Bóg jest większy od naszych kompetencji czy urzędów i dlatego może udzielić swego Ducha mądrości temu, komu chce i jak chce.
Jezu! Ucz mnie tak, jak chcesz, kiedy chcesz i przez kogo chcesz. Nie pozwól, abym się uważał za fachowca we wszystkich dziedzinach. A kiedy trzeba, postaw na mojej drodze kogoś młodszego, aby mnie pouczył.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Kto ma się uczyć od kogo?
Pewien rabbi powiedział: „Wiele nauczyłem się z mądrych ksiąg, więcej nauczyłem się od mądrych profesorów, ale najwięcej nauczyłem się od moich uczniów”. Te słowa doskonale rozwijają myśl Chrystusa, który apostołom – a więc osobom dorosłym – wskazał, żeby uczyli się od dzieci. Nie chodziło Mu o to, aby burzyć ich autorytet, ale żeby przestrzec przed pokusą zarozumiałości. Ona nieustannie grozi każdemu z nas, zwłaszcza wtedy, gdy jesteśmy przekonani, że nasza pozycja społeczna, życiowe doświadczenie i zdobyta wiedza są źródłem przywilejów i dają prawo do wypowiadania się na wszystkie tematy z absolutną pewnością. Jednak Jezus podkreśla, że Bóg jest większy od naszych kompetencji czy urzędów i dlatego może udzielić swego Ducha mądrości temu, komu chce i jak chce.
Jezu! Ucz mnie tak, jak chcesz, kiedy chcesz i przez kogo chcesz. Nie pozwól, abym się uważał za fachowca we wszystkich dziedzinach. A kiedy trzeba, postaw na mojej drodze kogoś młodszego, aby mnie pouczył.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła