WTOREK IV TYGODNIA WIELKANOCNEGO
PIERWSZE CZYTANIE (Dz 11, 19-26)
Pierwsi „chrześcijanie” w Antiochii
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i opowiadali Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.
Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jeruzalem. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego, i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę wiernych dla Pana.
Barnaba udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A kiedy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 87, 1b-3. 4-5. 6-7)
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Albo: Alleluja.
Gród Jego wznosi się na świętych górach, †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Wymienię Egipt i Babilon wśród tych, którzy mnie znają. †
Oto Filistea, Tyr i Etiopia, *
nawet taki kraj tam się narodził.
O Syjonie powiedzą: «Każdy człowiek urodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Pan zapisuje w księdze ludów: *
«Oni się tam narodzili».
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 10, 27)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 10, 22-30)
Moje owce słuchają mego głosu
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Obchodzono w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia Świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona.
Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: «Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie!».
Rzekł do nich Jezus: «Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec.
Moje owce słuchają mojego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Dz 11, 19-26)
Pierwsi „chrześcijanie” w Antiochii
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i opowiadali Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.
Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jeruzalem. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego, i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę wiernych dla Pana.
Barnaba udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A kiedy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 87, 1b-3. 4-5. 6-7)
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Albo: Alleluja.
Gród Jego wznosi się na świętych górach, †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Wymienię Egipt i Babilon wśród tych, którzy mnie znają. †
Oto Filistea, Tyr i Etiopia, *
nawet taki kraj tam się narodził.
O Syjonie powiedzą: «Każdy człowiek urodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Pan zapisuje w księdze ludów: *
«Oni się tam narodzili».
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».
Refren: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 10, 27)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 10, 22-30)
Moje owce słuchają mego głosu
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Obchodzono w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia Świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona.
Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: «Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie!».
Rzekł do nich Jezus: «Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec.
Moje owce słuchają mojego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Czy jesteśmy posłuszni Jezusowi?
Bunt nigdy nie jest mile widziany. O ile niekiedy bywa uzasadniony, na przykład w sytuacji przemocy i wyzysku, to sprzeciw wobec Boga nigdy nie przyniesie człowiekowi nic dobrego. Uległość wobec głosu Stwórcy jest potwierdzeniem naszej miłości względem Niego. Słowa Jezusa nie pozostawiają w tym względzie najmniejszych złudzeń: „Moje owce są Mi posłuszne”. Posłuszeństwo zatem nie jest przykrym ograniczeniem wolności, ale wyborem większej miłości. A skoro wyborem, to zarazem rezygnacją. Nie da się z całego serca być nieposłusznym i jednocześnie posłusznym Bogu. Jeśli jednak zdecydujemy się na posłuszeństwo z miłości, będziemy bezpieczni.
Jezu! Pragnę każdego dnia ćwiczyć się w posłuszeństwie Bogu z miłości. Tak jak Ty, Mistrzu, pragnę pełnić wolę Ojca Niebieskiego. Wierzę, że tylko taka ścieżka jest bezpieczną drogą do życia z Tobą na wieki.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Czy jesteśmy posłuszni Jezusowi?
Bunt nigdy nie jest mile widziany. O ile niekiedy bywa uzasadniony, na przykład w sytuacji przemocy i wyzysku, to sprzeciw wobec Boga nigdy nie przyniesie człowiekowi nic dobrego. Uległość wobec głosu Stwórcy jest potwierdzeniem naszej miłości względem Niego. Słowa Jezusa nie pozostawiają w tym względzie najmniejszych złudzeń: „Moje owce są Mi posłuszne”. Posłuszeństwo zatem nie jest przykrym ograniczeniem wolności, ale wyborem większej miłości. A skoro wyborem, to zarazem rezygnacją. Nie da się z całego serca być nieposłusznym i jednocześnie posłusznym Bogu. Jeśli jednak zdecydujemy się na posłuszeństwo z miłości, będziemy bezpieczni.
Jezu! Pragnę każdego dnia ćwiczyć się w posłuszeństwie Bogu z miłości. Tak jak Ty, Mistrzu, pragnę pełnić wolę Ojca Niebieskiego. Wierzę, że tylko taka ścieżka jest bezpieczną drogą do życia z Tobą na wieki.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła