SOBOTA II TYGODNIA WIELKANOCNEGO


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 6, 1-7)

Ustanowienie pierwszych diakonów

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy.
Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: «Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa».
Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, oraz Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich apostołom, którzy, modląc się, nałożyli na nich ręce.
A słowo Boże szerzyło się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33, 1-2. 4-5. 18-19)

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.
Albo: Alleluja.

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
prawym przystoi pieśń chwały.
Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy oczekują Jego łaski,
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Zmartwychwstał Chrystus, który wszystko stworzył,
i zlitował się nad ludźmi.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 6, 16-21)

Jezus chodzi po wodzie

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Po rozmnożeniu chlebów, o zmierzchu uczniowie Jezusa zeszli nad jezioro i wsiadłszy do łodzi, zaczęli się przeprawiać przez nie do Kafarnaum. Nastały już ciemności, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł; jezioro burzyło się od silnego wichru.
Gdy upłynęli około dwudziestu pięciu lub trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa kroczącego po jeziorze i zbliżającego się do łodzi. I przestraszyli się. On zaś rzekł do nich: «To Ja jestem, nie bójcie się». Chcieli Go zabrać do łodzi, ale łódź znalazła się natychmiast przy brzegu, do którego zdążali.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Obecność Jezusa pomaga przezwyciężyć wszystko

Uczniowie wieczorem płynęli łodzią przez wzburzone jezioro do Kafarnaum. Kiedy byli już na środku jeziora, zauważyli, że Jezus zbliża się do nich, idąc po wodzie. Byli tak zaskoczeni, że zamiast się ucieszyć, przestraszyli się. Mistrz, dobrze znając serca swoich uczniów, uspokoił ich oraz sprawił, że łódź natychmiast przybiła do brzegu. Zadziwiająca jest pedagogika Jezusa, który pozwolił apostołom samodzielnie wyruszyć w drogę, aby się przekonali, że bez Niego nie mogą dotrzeć do celu. Ukazał On nie tylko swą potęgę wobec przyrody, ale także troskę o uczniów zmagających się z przeciwnościami. Nade wszystko jednak dał im poznać, że w obliczu największych trudności tylko dzięki łasce Boga można z zadziwiającą lekkością i szybkością dotrzeć do celu. Obecność Jezusa pomaga przezwyciężyć wszystkie przeciwności.

Jezu! Tyle razy wyruszam w drogę bez Ciebie, bez pytania o Twoje zdanie. A kiedy wyruszę zbyt szybko, to z czasem dostrzegam, że brak mi Ciebie i nie radzę sobie. Błagam, bądź blisko mnie.

Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026

ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła