CZWARTEK XVII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
PIERWSZE CZYTANIE (Jr 18, 1-6)
Przypowieść o garncarzu
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
Słowo, które Pan oznajmił Jeremiaszowi: «Wstań i zejdź do domu garncarza; tam usłyszysz moje słowa». Zstąpiłem więc do domu garncarza, on zaś pracował właśnie przy kole. Jeżeli naczynie, które wyrabiał, uległo zniekształceniu, jak to się zdarza z gliną w ręku garncarza, robił z niego inne naczynie, według tego, co wydawało się słuszne garncarzowi.
Wtedy Pan skierował do mnie następujące słowo: «Czy nie mogę postąpić z wami, domu Izraela, jak ten garncarz? – mówi Pan. Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 146 (145), 1b-2. 3-4. 5-6b)
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
Albo: Alleluja.
Chwal, duszo moja, Pana. *
Będę chwalił Pana do końca mego życia,
będę śpiewał mojemu Bogu, *
dopóki istnieję.
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
Nie pokładajcie ufności w książętach *
ani w człowieku, który zbawić nie może.
Kiedy duch go opuści, znów w proch się obraca *
i przepadają wszystkie jego zamiary.
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On stworzył niebo i ziemię, i morze *
ze wszystkim, co w nich istnieje.
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Dz 16, 14b)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 13, 47-53)
Przypowieść o sieci
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus powiedział do tłumów:
«Podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».
A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Jr 18, 1-6)
Przypowieść o garncarzu
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
Słowo, które Pan oznajmił Jeremiaszowi: «Wstań i zejdź do domu garncarza; tam usłyszysz moje słowa». Zstąpiłem więc do domu garncarza, on zaś pracował właśnie przy kole. Jeżeli naczynie, które wyrabiał, uległo zniekształceniu, jak to się zdarza z gliną w ręku garncarza, robił z niego inne naczynie, według tego, co wydawało się słuszne garncarzowi.
Wtedy Pan skierował do mnie następujące słowo: «Czy nie mogę postąpić z wami, domu Izraela, jak ten garncarz? – mówi Pan. Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 146 (145), 1b-2. 3-4. 5-6b)
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
Albo: Alleluja.
Chwal, duszo moja, Pana. *
Będę chwalił Pana do końca mego życia,
będę śpiewał mojemu Bogu, *
dopóki istnieję.
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
Nie pokładajcie ufności w książętach *
ani w człowieku, który zbawić nie może.
Kiedy duch go opuści, znów w proch się obraca *
i przepadają wszystkie jego zamiary.
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On stworzył niebo i ziemię, i morze *
ze wszystkim, co w nich istnieje.
Refren: Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Dz 16, 14b)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 13, 47-53)
Przypowieść o sieci
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus powiedział do tłumów:
«Podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».
A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Tradycja i nowoczesność
Według Jezusa każdy nauczyciel Pisma Świętego przypomina „gospodarza domu, który ze swego skarbca wyjmuje to, co nowe i stare”. Z jednej strony trzeba pielęgnować Tra dycję, ale z drugiej – wszystko się rozwija i zmian dokonujących się w świecie nie da się zatrzymać. Możemy natomiast – wsparci Bożą pomocą – żyjąc na tym świecie, nie dać mu się pochłonąć, lecz mądrze z niego korzystać. Nie chodzi o to, aby przeciwstawiać Tradycję nowoczesności, wychwalając wszystko, co było kiedyś, i negując wszelką nowość, lecz aby umiejętnie łączyć Tradycję i nowoczesność. Kościół przez wieki nieustannie się zmienia, ponieważ wsłuchuje się w słowo Boga i dostrzega w świecie rozmaite znaki czasu, dzięki czemu szuka jak najlepszych sposobów dotarcia z orędziem o Bożej miłości do wszystkich ludzi.
Jezu! Twoje ramiona na krzyżu są otwarte dla wszystkich. Nikogo nie wykluczasz, ale chcesz doprowadzić do zbawienia nie tylko wybranych. Rozszerz moje serce swą miłością.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Tradycja i nowoczesność
Według Jezusa każdy nauczyciel Pisma Świętego przypomina „gospodarza domu, który ze swego skarbca wyjmuje to, co nowe i stare”. Z jednej strony trzeba pielęgnować Tra dycję, ale z drugiej – wszystko się rozwija i zmian dokonujących się w świecie nie da się zatrzymać. Możemy natomiast – wsparci Bożą pomocą – żyjąc na tym świecie, nie dać mu się pochłonąć, lecz mądrze z niego korzystać. Nie chodzi o to, aby przeciwstawiać Tradycję nowoczesności, wychwalając wszystko, co było kiedyś, i negując wszelką nowość, lecz aby umiejętnie łączyć Tradycję i nowoczesność. Kościół przez wieki nieustannie się zmienia, ponieważ wsłuchuje się w słowo Boga i dostrzega w świecie rozmaite znaki czasu, dzięki czemu szuka jak najlepszych sposobów dotarcia z orędziem o Bożej miłości do wszystkich ludzi.
Jezu! Twoje ramiona na krzyżu są otwarte dla wszystkich. Nikogo nie wykluczasz, ale chcesz doprowadzić do zbawienia nie tylko wybranych. Rozszerz moje serce swą miłością.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła