ŚWIĘTYCH TYMOTEUSZA I TYTUSA, BISKUPÓW - WSPOMNIENIE OBOWIĄZKOWE

Strona główna Czytania Czytania własne ŚWIĘTYCH TYMOTEUSZA I TYTUSA, BISKUPÓW - WSPOMNIENIE OBOWIĄZKOWE
ŚWIĘTYCH TYMOTEUSZA I TYTUSA, BISKUPÓW - WSPOMNIENIE OBOWIĄZKOWE


PIERWSZE CZYTANIE (2 Tm 1, 1-8)

Żywa wiara Tymoteusza

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa, posłany dla głoszenia życia obiecanego w Chrystusie Jezusie, do Tymoteusza, swego umiłowanego dziecka. Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana!
Dziękuję Bogu, któremu służę jak moi przodkowie z czystym sumieniem, gdy nieustannie Cię wspominam w moich modlitwach w nocy i we dnie. Pragnę cię zobaczyć – pomny na twoje łzy – by napełniła mnie radość na wspomnienie bezobłudniej wiary, jaka jest w tobie; ona to zamieszkała najpierw w twej babce, Lois, i w twej matce Eunice, a pewien jestem, że mieszka i w tobie.
Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie od nałożenia moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości oraz trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa Pana naszego ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą!

Oto słowo Boże.


Albo:

PIERWSZE CZYTANIE (Tt 1, 1-5)

Tytus synem Pawła we wspólnej wierze

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa, posłany, aby szerzyć wśród wybranych Bożych wiarę i poznanie prawdy wiodącej do życia wpobożności, wnadziei życia wiecznego, jakie przyobiecał przed wiekami prawdomówny Bóg, a we właściwym czasie objawił swe słowo przez nauczanie powierzone mi z rozkazu Boga, Zbawiciela naszego – do Tytusa, dziecka mego prawdziwego we wspólnej nam wierze. Łaska i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Zbawiciela naszego.
Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, byś zaległe sprawy należycie załatwił i ustanowił w każdym mieście prezbiterów, jak ci zarządziłem.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 96, 1-2. 3. 7-8a i 10)

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Śpiewajcie Panu pieśń nową *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
śpiewajcie Panu, *
sławcie Jego imię.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Każdego dnia głoście Jego zbawienie. *
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu. *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Głoście wśród ludów. *
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Łk 4, 18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan mnie posłał, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Łk 10, 1-9)

Żniwo wielkie, ale robotników mało

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.
Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Siewca sieje obficie

Wszechświat jest pełen zjawisk, o których istnieniu nie mamy nawet najmniejszego pojęcia. Gdzieś w kosmosie, o którym niewiele wiemy, świecą gwiazdy tak odległe, że nigdy ich nie poznamy. Można by pomyśleć, że Bóg jest w swoim dziele stwórczym tak hojny, że godzi się nawet na marnotrawienie wielkich dóbr, byleby tylko przygotować człowiekowi świat, który w całości opowiadać będzie o Jego miłości. W dzisiejszej Ewangelii zauważamy bardzo podobne zjawisko: Oto siewca sieje obficie i hojnie, nawet jeśli wie, że zabraknie rąk do tak wielkich zbiorów. Nie przestaje siać, bo pragnie, by obfitość wysypanego na pole ziarna wołała do nas: „Nie zawaham się oddać wszystkiego dla was, nawet jeżeli nie zechcecie przyjąć moich darów…”.

Panie Jezu, Ty siejesz ziarno Słowa na glebie mojego serca. Bardzo pragnę spożyć Twoje dary, nasycić się chlebem i słowem Twojej obecności. Dziękuję Ci za tę hojność i obfitość. Posyłaj mnie z rękami pełnymi ziarna do tych, którzy jeszcze Ciebie nie poznali. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła