ŚW. WAWRZYŃCA, DIAKONA I MĘCZENNIKA - ŚWIĘTO

Strona główna Czytania Czytania własne ŚW. WAWRZYŃCA, DIAKONA I MĘCZENNIKA - ŚWIĘTO

ŚW. WAWRZYŃCA, DIAKONA I MĘCZENNIKA - ŚWIĘTO



PIERWSZE CZYTANIE  (2 Kor 9,6-10)

Kto hojnie sieje, ten hojnie zbierać będzie

Czytanie z Drugiego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia:
Kto skąpo sieje, ten skąpo i zbiera, kto zaś hojnie sieje, ten hojnie też zbierać będzie. Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg. A Bóg może zlać na was całą obfitość łaski, tak byście mając wszystkiego i zawsze pod dostatkiem, bogaci byli we wszystkie dobre uczynki według tego, co jest napisane: „Rozproszył, dał ubogim, sprawiedliwość Jego trwa na wieki”.
Ten zaś, który daje nasienie siewcy, i chleba dostarczy ku pokrzepieniu, i ziarno rozmnoży, i zwiększy plon waszej sprawiedliwości.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 112,1-2.5-6.7-8.9)

Refren: Mąż sprawiedliwy obdarza ubogich.

Błogosławiony człowiek, który boi się Pana *
i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach.
Potomstwo jego będzie potężne na ziemi, *
dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.

Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza *
i swymi sprawami zarządza uczciwie.
Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje *
i pozostanie w wiecznej pamięci.

Nie przelęknie się złej nowiny, *
jego mocne serce zaufało Panu.
Jego wierne serce lękać się nie będzie *
i spojrzy z wysoka na swych przeciwników.

Rozdaje i obdarza ubogich, *
jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze,
wywyższona z chwałą *
będzie jego potęga.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 12,26)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną,
a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (J 12,24-26)

Ziarno, które obumrze, przynosi plon obfity

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.
A kto by chciał mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Ćwiczenie ducha

Asceza to słowo, które w języku chrześcijańskim oznacza praktykę dobrowolnego wyrzeczenia się tego, co przeszkadza w prowadzeniu życia z Bogiem. Starożytni Grecy posługiwali się nim, mówiąc o ćwiczeniach fizycznych. Kto uprawia jakikolwiek sport, ten wie doskonale, że bez treningu i związanego z nim wysiłku oraz wyrzeczeń nie ma co marzyć o dobrej formie i liczących się wynikach. Również w życiu duchowym asceza, czyli ćwiczenie ducha jest potrzebne, by przygotować się na przyjęcie łaski Ducha Świętego – całkowicie darmowego i niczym niezasłużonego daru nowego życia.

Panie Jezu, Ty przestrzegasz i zapewniasz idących za Tobą: „Kto chce ocalić swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z Mojego powodu, znajdzie je”( Mt 16, 25). Prowadź mnie do pełni życia.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła