ŚW. STANISŁAWA KOSTKI - ŚWIĘTO

Strona główna Czytania Czytania własne ŚW. STANISŁAWA KOSTKI - ŚWIĘTO

ŚWIĘTEGO STANISŁAWA KOSTKI - ŚWIĘTO

 

W diecezji płockiej głównego patrona diecezji - uroczystość (dwa czytania), w pozostałych diecezjach - święto (jedno czytanie).

 


 

 

 PIERWSZE CZYTANIE  (Mdr 4,7-15)

Miarą starości jest życie nieskalane

Czytanie z Księgi Mądrości.

Sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek. Starość jest czcigodna nie przez długowieczność i liczbą lat się jej nie mierzy: sędziwością u ludzi jest mądrość, a miarą starości życie nieskalane.
Ponieważ spodobał się Bogu, znalazł Jego miłość, i żyjąc wśród grzeszników, został przeniesiony. Zabrany został, by złość nie odmieniła jego myśli albo ułuda nie uwiodła duszy: bo urok marności przesłania dobro, a burza namiętności mąci prawy umysł.
Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości.
A ludzie patrzyli i nie pojmowali ani sobie tego nie wzięli do serca, że łaska i miłosierdzie nad Jego wybranymi i nad świętymi Jego opatrzność.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 148,1-2.11-13a.13c-14)

Refren: Chłopcy i dziewczęta, chwalcie imię Pana.

Chwalcie Pana z niebios, *
chwalcie Go na wysokościach.
Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie, *
chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy.

Królowie ziemscy i wszystkie narody, *
władcy i wszyscy sędziowie tej ziemi,
Młodzieńcy i dziewczęta, +
starcy i dzieci *
niech imię Pana wychwalają.

Majestat Jego ponad ziemią i niebem *
i On pomnaża potęgę swego ludu.
Oto pieśń pochwalna wszystkich Jego świętych, *
synów Izraela, ludu, który jest Mu bliski.


DRUGIE CZYTANIE  (1 J 2,12-17)

Kto wypełnia wolę Bożą, trwa na wieki

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła.

Piszę do was, dzieci, że dostępujecie odpuszczenia grzechów ze względu na Jego imię. Piszę do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku. Piszę do was, młodzi, że zwyciężyliście Złego.
Napisałem do was, dzieci, że znacie Ojca; napisałem do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku; napisałem do was, młodzi, że jesteście mocni i że nauka Boża trwa w was, i zwyciężyliście Złego.
Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w miłości Ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia, nie pochodzi od Ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 5,8)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni czystego serca,
albowiem oni Boga oglądać będą.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 2,41-52)

Powinienem być w tym, co należy do mego Ojca

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go.
Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.
Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”.
Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?”
Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.
Potem poszedł z nimi i wrócili do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.
Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Pokora Syna Bożego

W świątyni Jezus znalazł się w centrum uwagi, siedząc pośród nauczycieli Pisma, rozmawiając z nimi i zadziwiając wszystkich swoją mądrością. Dlaczego tam nie pozostał? Mógłby codziennie zasiadać w gronie mędrców i objaśniać znaczenie Pisma, być w domu swego Ojca. Z pewnością szybko zdobyłby sławę i uznanie. Jego czas jednak jeszcze nie nadszedł. Dlatego posłuszny rodzicom zszedł z wysokości Świętego Miasta w doliny codzienności Nazaretu. Tam przez najbliższe kilkanaście lat wiódł życie ukryte.

Panie Jezu, który w zaciszu nazareńskiego domu wiodłeś życie ukryte, będąc posłuszny Maryi i Józefowi, proszę Cię o łaskę pokory.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła