SOBOTA XXIX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
PIERWSZE CZYTANIE (Ef 4, 7-16)
Jedność różnych członków Kościoła
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi Pismo: «Wstąpiwszy na wysokości, wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary». Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi? Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić. On też ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, aby przysposobili świętych do wykonywania posługi dla budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.
Chodzi o to, abyśmy już nie byli dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki, na skutek oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu. Natomiast, żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy, by wszystko wzrastało ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi. Od Niego poczynając, całe Ciało – zespalane i utrzymywane w łączności więzią umacniającą każdy z członków stosownie do jego miary – przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 122 (121), 1b-2. 4-5)
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Albo: Alleluja.
Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Ez 33, 11)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 13, 1-9)
Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.
Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».
I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?” Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Ef 4, 7-16)
Jedność różnych członków Kościoła
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi Pismo: «Wstąpiwszy na wysokości, wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary». Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi? Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić. On też ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, aby przysposobili świętych do wykonywania posługi dla budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.
Chodzi o to, abyśmy już nie byli dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki, na skutek oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu. Natomiast, żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy, by wszystko wzrastało ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi. Od Niego poczynając, całe Ciało – zespalane i utrzymywane w łączności więzią umacniającą każdy z członków stosownie do jego miary – przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 122 (121), 1b-2. 4-5)
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Albo: Alleluja.
Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.
Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Ez 33, 11)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 13, 1-9)
Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.
Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».
I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?” Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Więksi czy mniejsi winowajcy?
Jest taka prastara pokusa, która raz po raz wraca. To porównywanie się z innymi ludźmi po to, aby udowodnić swoją wyższość, a zarazem ich niższość. W dzisiejszej Ewangelii Jezus przypomina nam, że nie ma większych czy mniejszych grzeszników. Wszyscy nimi jesteśmy i wszyscy nosimy w sobie skutki grzechu pierworodnego, dlatego też potrzebujemy pełnego pokory wzajemnego szacunku, którego częścią jest unikanie udowadniania innym, że są gorsi od nas. Mówiąc o grzeszności, nie zapominajmy o Bożej miłości. Pamiętajmy, z jaką miłością patrzy na nas Jezus i uczmy się podobnego spojrzenia na siebie nawzajem. Rozpamiętujmy cierpliwą miłość Boskiego Ogrodnika, który ciągle daje nam szansę na odkrycie, jak bardzo nas umiłował.
Jezu! Nie chcę już wywyższać się ponad innych i nikomu udowadniać, że jest gorszy ode mnie. Zachwyca mnie Twoja cierpliwa miłość, która czeka, aż moje serce otworzy się na większą miłość.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Więksi czy mniejsi winowajcy?
Jest taka prastara pokusa, która raz po raz wraca. To porównywanie się z innymi ludźmi po to, aby udowodnić swoją wyższość, a zarazem ich niższość. W dzisiejszej Ewangelii Jezus przypomina nam, że nie ma większych czy mniejszych grzeszników. Wszyscy nimi jesteśmy i wszyscy nosimy w sobie skutki grzechu pierworodnego, dlatego też potrzebujemy pełnego pokory wzajemnego szacunku, którego częścią jest unikanie udowadniania innym, że są gorsi od nas. Mówiąc o grzeszności, nie zapominajmy o Bożej miłości. Pamiętajmy, z jaką miłością patrzy na nas Jezus i uczmy się podobnego spojrzenia na siebie nawzajem. Rozpamiętujmy cierpliwą miłość Boskiego Ogrodnika, który ciągle daje nam szansę na odkrycie, jak bardzo nas umiłował.
Jezu! Nie chcę już wywyższać się ponad innych i nikomu udowadniać, że jest gorszy ode mnie. Zachwyca mnie Twoja cierpliwa miłość, która czeka, aż moje serce otworzy się na większą miłość.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła