W duchowość Rodziny Świętego Pawła, jaka została założona w roku 1914, wraz z powstaniem paulistów, bł. Jakub Alberione bardzo mocno wpisuje nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Początkowo to właśnie Najświętsze Serce Jezusa stało w centrum rodzącej się wspólnoty.

Z czasem jednak, rozwijając bardziej apostolstwo Rodziny Świętego Pawła, Założyciel ukierunkował się bardziej ku duchowości Jezusa Mistrza Drogi, Prawdy i Życia. Nie porzucił jednak czci oddawanej Najświętszemu Serca Jezusa. Wyrazem tego, jest koronka napisana przez ks. Alberionego i zalecana do odmawiania w Pierwszy Piątek Miesiąca. W koronce tej Założyciel odwołując się do Jezusa Boskiego Mistrza, przywołuję za każdym razem Najświętsze Serce Jezusa. 

„Serce” w języku biblijnym oznacza centrum osoby z jej zdolnością decydowania, chcenia, działania, miłowania. Biblijne „Będziesz miłował Pana, Boga Twojego, z całego swego serca” (Pwt 6, 5) jest wezwaniem skierowanym do Izraela i ludzi wszystkich czasów. W ten sposób „serce” staje się centrum naszego życia duchowego: to serce słucha, serce jest z ciała a nie z kamienia, serce obrzezane, serce czyste i serce nowe. Takie serce jest wzorem i formą Serca Jezusowego: „Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem” (Mt 11, 29).

Ze swoim językiem symbolicznym, także Ewangelia św. Jana kształtuje duchowość serca, które odnosi się do Serca Jezusa, które zostało przebite na krzyżu: „Jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda” (J 19, 34). Serca będącego także symbolem wielkiej miłości Bożej względem ludzkości: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał” (J 3, 16), serca, na które patrzymy z miłością i wdzięcznością: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili” (J 19, 37).  

Koronka do Serca Jezusa, napisana przez bł. Jakuba Alberionego w 1952 r., zaczyna się krótkim wprowadzeniem, zwiastującym wielkie dary, za które – w duchowości Założyciela  Rodziny Świętego Pawła –  dziękujemy i wysławiamy Serce Boskiego Mistrza. Są to następujące dary: Ewangelia, Eucharystia, Kościół, Kapłaństwo, Życie konsekrowane, Dziewica Maryja jako Matka, życie Jezusa Chrystusa ofiarowane za nas:

Jezu, nasz Mistrzu, korząc się przed Tobą, uwielbiam Twoje Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi i niczego dla nich nie szczędziło. Wierzę w Twą nieskończoną miłość ku nam. Dziękuję Ci za wielkie dary, jakimi obdarzyłeś ludzi, a szczególnie za: Ewangelię, Eucharystię, Kościół, kapłaństwo, życie konsekrowane, za Maryję Matkę i za Twoje życie.

KORONKA DO NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA

(napisana przez bł. Jakuba Alberionego) 

1. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu wspaniałomyślnemu Sercu i wysławiam Je za wielki dar Ewangelii. Powiedziałeś bowiem: „Zostałem posłany, aby głosić Ewangelię ubogim”. Twoje słowa przynoszą mi życie wieczne. W Ewangelii odsłoniłeś mi Boskie tajemnice, wskazałeś nieomylną drogę do Boga, dałeś środki do zbawienia. Wyjednaj mi łaskę strzeżenia Twej Ewangelii z szacunkiem, słuchania jej i czytania w duchu Kościoła oraz szerzenia jej z taką miłością, z jaką Ty ją głosiłeś. Oby wszyscy ją znali, czcili i przyjmowali. Oby świat dostosował do niej swoje życie, prawa, obyczaje i naukę. Oby ogień, który przyniosłeś na ziemię, wszystkich oświecił, ogrzał i zapalił.

Najsłodsze Serce Jezusa mojego, spraw, bym Cię kochał coraz więcej.

2. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu miłościwemu Sercu i wysławiam Je za wielki dar Eucharystii. Twoja miłość sprawia, że zamieszkujesz w tabernakulum, odnawiasz swą mękę we Mszy Świętej, stajesz się naszym pokarmem w Komunii Świętej. Obym Cię poznał, Boże ukryty, obym czerpał zbawienną wodę ze źródła Twego Serca. Pozwól mi codziennie nawiedzać Cię w tym Sakramencie, coraz lepiej rozumieć Mszę Świętą i czynnie w niej uczestniczyć, z żywą wiarą i miłością często przystępować do Komunii Świętej. 

Najsłodsze Serce…

3. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu najsłodszemu Sercu i wysławiam Je za wielki dar, jakim jest Kościół. On jest Matką, która naucza nas prawdy, prowadzi drogą ku niebu i przekazuje nam życie nadprzyrodzone. Kościół święty, Twoje Ciało Mistyczne, prowadzi dalej Twą zbawczą misję na ziemi. Jest on bowiem arką zbawienia, jest nieomylny, nieskazitelny i katolicki. Wyjednaj mi łaskę miłowania go, tak jak Ty go miłowałeś i uświęciłeś Krwią swoją. Oby cały świat go znał, oby każda owca weszła do Twojej owczarni, a wszyscy pokornie współpracowali dla Twego królestwa.

Najsłodsze Serce…

4. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu najukochańszemu Sercu i wysławiam Je za ustanowienie kapłaństwa. Ty posłałeś kapłanów, tak jak Ojciec Ciebie posłał. Powierzyłeś im skarby Twej nauki, prawa, łaski, a nawet dusze. Udziel mi łaski miłowania ich, słuchania i poddania się ich kierownictwu na Twoich drogach. Jezu, wyślij dobrych robotników na żniwo swoje. Niech kapłani będą solą, która oczyszcza i zachowuje, światłem świata, miastem położonym na górze; niech wszyscy będą kapłanami według Twego Serca, a kiedyś w niebie niech ich otoczy liczne grono zbawionych dzięki ich posłudze, którzy będą dla nich nagrodą i radością. 

Najsłodsze Serce…

5. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu najświętszemu Sercu i wysławiam Je za powołania do życia konsekrowanego. Jak w niebie, tak i na ziemi wiele jest zadań. Ty wybrałeś swoje umiłowane dzieci i wezwałeś je do ewangelicznej doskonałości, stając się ich wzorem, pomocą i nagrodą. Boskie Serce, pomnażaj powołania do życia konsekrowanego i podtrzymuj je w wiernym zachowywaniu rad ewangelicznych. Spraw, aby były wonnymi kwiatami Kościoła; osobami, które Cię pocieszają, modlą się i płoną gorliwością o Twoją cześć w każdym apostolstwie. 

Najsłodsze Serce…

6. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu litościwemu Sercu i wysławiam Je za to, że dało nam Najświętszą Maryję Pannę za Matkę, Mistrzynię i Królową. Z krzyża oddałeś nas wszystkich w Jej ręce. Obdarzyłeś Ją wielkim Sercem, wielką mądrością i wielką władzą. Oby cała ludzkość Ją znała, kochała i modliła się do Niej. Oby wszyscy z uległością byli prowadzeni przez Nią do Ciebie, Zbawiciela ludzi. Oddaję się w Jej ręce, jak Ty się Jej powierzyłeś. Z Maryją chcę być teraz, w godzinę mojej śmierci, i w wieczności.

Najsłodsze Serce…

7. Jezu, Boski Mistrzu, dziękuję Twemu najcichszemu Sercu i wysławiam Je, bo Ono skłoniło Cię do oddania życia za mnie. Twoja Krew, Twe rany, biczowanie, ciernie, krzyż, Twoja pochylona głowa mówią do mego serca: „Nikt nie miłuje bardziej niż ten, kto za umiłowanego oddaje swoje życie”. Pasterz umarł, aby dać życie owcom. Ja również chcę swoje życie poświęcić dla Ciebie. Spraw, abyś zawsze, we wszystkim, wszędzie mógł mną rozporządzać dla większej chwały Twojej i abym ciągle powtarzał: „Niech się dzieje Twoja wola”. Zapal me serce miłością ku Tobie i ku ludziom. 

Najsłodsze Serce…

Koronkę do Najświętszego Serca Pana Jezusa napisaną przez bł. Jakuba Alberionego można znaleźć w Modlitewniku Rodziny Świętego Pawła (str. 176-180). 

ks. Mariusz Krawiec SSP 

Artykuł powstał na podstawie tekstu ks. Primo Gironi SSP