PIĄTEK XXV TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
PIERWSZE CZYTANIE (Koh 3, 1-11)
Wszystko ma swój czas
Czytanie z Księgi Koheleta
Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.
Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje? Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 144 (143), 1b i 2abc. 3-4)
Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja.
Błogosławiony Pan, Opoka moja. *
On mocą i warownią moją,
osłoną moją i moim wybawcą, *
moją tarczą i schronieniem.
Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja.
Panie, czym jest człowiek, że troszczysz się o niego, *
czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?
Do tchnienia wiatru podobny jest człowiek, *
dni jego jak cień przemijają.
Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mk 10, 45)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie jako okup za wielu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 9, 18-22)
Wyznanie Piotra i zapowiedź męki
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy raz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?»
Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał».
Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»
Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego».
Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Koh 3, 1-11)
Wszystko ma swój czas
Czytanie z Księgi Koheleta
Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.
Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje? Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 144 (143), 1b i 2abc. 3-4)
Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja.
Błogosławiony Pan, Opoka moja. *
On mocą i warownią moją,
osłoną moją i moim wybawcą, *
moją tarczą i schronieniem.
Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja.
Panie, czym jest człowiek, że troszczysz się o niego, *
czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?
Do tchnienia wiatru podobny jest człowiek, *
dni jego jak cień przemijają.
Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mk 10, 45)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie jako okup za wielu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 9, 18-22)
Wyznanie Piotra i zapowiedź męki
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy raz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?»
Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał».
Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»
Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego».
Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Kim jest dla nas Jezus?
Od Jezusa możemy się uczyć sztuki zaglądania do ludzkiego serca przez głęboki dialog. Ileż to razy skupiamy się na pobieżnych dyskusjach! Rozmawiamy o pogodzie, chorobach, rosnących cenach, złych wiadomościach płynących z serwisów informacyjnych itd. Oczywiście, są to istotne życiowe tematy, ale nie możemy się zatrzymać jedynie na tym poziomie. Celem naszego życia jest rozwinięcie umiejętności prowadzenia głębokiego dialogu – dialogu serc z Bogiem i ludźmi. Nie jest to proste, ale możliwe do osiągnięcia. Módlmy się często tym fragmentem Ewangelii, w którym Jezus uczy nas, jak można zacząć rozmowę od obiegowych opinii, a następnie skierować ją na głębiny serc. Od pytania o to, kim jest dla nas Jezus, nie uciekniemy. Kiedyś musimy na nie dać odpowiedź. Pomyślmy więc już dziś, co powiemy Jezusowi. Jaka byłaby nasza odpowiedź, gdyby dziś stanął na naszej drodze i zapytał: „Kim dla ciebie jestem?”.
Jezu! Pragnę nieustannie zadawać sobie pytanie, kim dla mnie jesteś. Nie chcę powtarzać obiegowych opinii, ale odpowiadać na Twe słowo rozbrzmiewające w mym sercu.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Kim jest dla nas Jezus?
Od Jezusa możemy się uczyć sztuki zaglądania do ludzkiego serca przez głęboki dialog. Ileż to razy skupiamy się na pobieżnych dyskusjach! Rozmawiamy o pogodzie, chorobach, rosnących cenach, złych wiadomościach płynących z serwisów informacyjnych itd. Oczywiście, są to istotne życiowe tematy, ale nie możemy się zatrzymać jedynie na tym poziomie. Celem naszego życia jest rozwinięcie umiejętności prowadzenia głębokiego dialogu – dialogu serc z Bogiem i ludźmi. Nie jest to proste, ale możliwe do osiągnięcia. Módlmy się często tym fragmentem Ewangelii, w którym Jezus uczy nas, jak można zacząć rozmowę od obiegowych opinii, a następnie skierować ją na głębiny serc. Od pytania o to, kim jest dla nas Jezus, nie uciekniemy. Kiedyś musimy na nie dać odpowiedź. Pomyślmy więc już dziś, co powiemy Jezusowi. Jaka byłaby nasza odpowiedź, gdyby dziś stanął na naszej drodze i zapytał: „Kim dla ciebie jestem?”.
Jezu! Pragnę nieustannie zadawać sobie pytanie, kim dla mnie jesteś. Nie chcę powtarzać obiegowych opinii, ale odpowiadać na Twe słowo rozbrzmiewające w mym sercu.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła