NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP - UROCZYSTOŚĆ (2019 rok)

Strona główna Czytania Czytania własne NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP - UROCZYSTOŚĆ (2019 rok)

NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP
- UROCZYSTOŚĆ

 

W związku z udzieleniem przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dyspensy od obowiązku przeniesienia uroczystości zbiegającej się z niedzielą adwentu, w tym roku w Polsce uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zastępuje drugą niedzielę adwentu z pewnymi zastrzeżeniami (m.in. drugie czytanie jest wzięte z dugiej niedzieli adwentu).

 

PIERWSZE CZYTANIE (Rdz 3,9-15.20)

Wprowadzam nieprzyjaźń pomiędzy potomstwo twoje i potomstwo niewiasty

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Gdy Adam zjadł owoc z drzewa zakazanego, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: „Gdzie jesteś?”
On odpowiedział: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się”.
Rzekł Bóg: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?”
Mężczyzna odpowiedział: „Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem”.
Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: „Dlaczego to uczyniłaś?”
Niewiasta odpowiedziała: „Wąż mnie zwiódł i zjadłam”.
Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: „Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę”.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 98,1-4)

Refren:Śpiewajcie Panu, bo uczynił cuda.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.


DRUGIE CZYTANIE (Rz 15,4–9)

Z II niedzieli adwentu

 

Chrystus zbawia wszystkich ludzi


Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:
To, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was ku chwale Boga. Mówię bowiem: Chrystus stał się sługą obrzezanych dla okazania wierności Boga i potwierdzenia przez to obietnic danych ojcom oraz po to, żeby poganie za okazane sobie miłosierdzie uwielbili Boga, jak napisano: "Dlatego oddawać Ci będę cześć między poganami i śpiewać imieniu Twojemu”.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 1,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławionaś Ty między niewiastami.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Łk 1,26-38)

Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”.
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”.
Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”
Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.
Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!”
Wtedy odszedł od Niej anioł.


Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ

 


 

 

Ufna wiara

Wobec nieoczekiwanej zapowiedzi Maryja stawia jasne pytania, a otrzymując odpowiedź, z ufnością oddaje się Bogu, aby On czynił w Jej życiu to, co uzna za słuszne. Ona jest służebnicą, która dobrowolnie chce zależeć od Boga, tak jak niewolnik zależy od swego pana. Ta postawa jest antytezą postawy Adama po grzechu w raju. On nie ufa Bogu, ukrywa się przed Nim. Poznając swoją nagość, boi się Boga, jakby myślał, że Bóg zechce go zranić, wykorzystać. A Maryja dzięki swojej ufności uczestniczy w objawieniu prawdy o Bogu, który w niczym nie zagraża człowiekowi, lecz przeciwnie, aby go uratować, wydaje na śmierć swego Syna.

Obdarz mnie, Panie, ufną wiarą, na wzór wiary Twej Matki. Oddal ode mnie wszystko, co nosi choćby pozory lęku przed Tobą, i daj mi pokorę powierzania Tobie także mojej kruchości.

Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2013”
Autor: ks. Maciej Warowny
Edycja Świętego Pawła