ŚW. TOMASZA APOSTOŁA - ŚWIĘTO
PIERWSZE CZYTANIE (Ef 2, 19-22)
Kościół zbudowany na fundamencie apostołów
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga – zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 117, 1-2)
Refren: Całemu światu głoście Ewangelię.
Chwalcie Pana, wszystkie narody, *
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.
Refren: Całemu światu głoście Ewangelię.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 20, 29)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 20, 24-29)
Pan mój i Bóg mój
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!».
Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».
A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!». Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».
Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!».
Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Ef 2, 19-22)
Kościół zbudowany na fundamencie apostołów
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga – zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 117, 1-2)
Refren: Całemu światu głoście Ewangelię.
Chwalcie Pana, wszystkie narody, *
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska, *
a wierność Pana trwa na wieki.
Refren: Całemu światu głoście Ewangelię.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 20, 29)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 20, 24-29)
Pan mój i Bóg mój
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!».
Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».
A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!». Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».
Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!».
Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Wszechmocny Bóg dostosowuje się do naszych potrzeb
Jezus ma wobec nas niewyobrażalną cierpliwość. Przekonali się o tym apostołowie, a zwłaszcza św. Tomasz. Nie wiemy, gdzie się podziewał, kiedy Jezus przyszedł do uczniów zgromadzonych w Wieczerniku. Znamy natomiast jego słowa, że nie uwierzy w zmartwychwstanie Jezusa, póki nie zobaczy Go wśród żywych. Jezus doskonale znał pragnienia Tomasza i dostosował się do jego potrzeb wypowiedzianych tonem, który brzmiał niczym ultimatum człowieka wobec Boga. Podziwiamy niesłychaną pokorę wszechmogącego Boga, który dostosowuje się do naszych wszystkich potrzeb, także tych wypowiadanych tonem nieznoszącym sprzeciwu. Nie czyni tego w sposób pretensjonalny, lecz bardzo łagodny. To właśnie taka postawa Jezusa sprawiła, że Tomasz w jednej chwili zmienił się z podejrzliwego tygrysa w łagodnego baranka, który drżącym głosem wyszeptał modlitwę skruszonego serca: „Pan mój i Bóg mój!”.
Jezu! Twoja cierpliwość porusza moje serce. Kiedy ogrania mnie wzburzenie z powodu złości, zatrzymaj mnie i wlej w moje serce swoją Boską łagodność. Naucz mnie kochać Twoim cierpliwym Sercem.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Wszechmocny Bóg dostosowuje się do naszych potrzeb
Jezus ma wobec nas niewyobrażalną cierpliwość. Przekonali się o tym apostołowie, a zwłaszcza św. Tomasz. Nie wiemy, gdzie się podziewał, kiedy Jezus przyszedł do uczniów zgromadzonych w Wieczerniku. Znamy natomiast jego słowa, że nie uwierzy w zmartwychwstanie Jezusa, póki nie zobaczy Go wśród żywych. Jezus doskonale znał pragnienia Tomasza i dostosował się do jego potrzeb wypowiedzianych tonem, który brzmiał niczym ultimatum człowieka wobec Boga. Podziwiamy niesłychaną pokorę wszechmogącego Boga, który dostosowuje się do naszych wszystkich potrzeb, także tych wypowiadanych tonem nieznoszącym sprzeciwu. Nie czyni tego w sposób pretensjonalny, lecz bardzo łagodny. To właśnie taka postawa Jezusa sprawiła, że Tomasz w jednej chwili zmienił się z podejrzliwego tygrysa w łagodnego baranka, który drżącym głosem wyszeptał modlitwę skruszonego serca: „Pan mój i Bóg mój!”.
Jezu! Twoja cierpliwość porusza moje serce. Kiedy ogrania mnie wzburzenie z powodu złości, zatrzymaj mnie i wlej w moje serce swoją Boską łagodność. Naucz mnie kochać Twoim cierpliwym Sercem.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła