Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA XIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II


PIERWSZE CZYTANIE (Am 9, 11-15)

Zapowiedź powrotu Izraela z niewoli

Czytanie z Księgi proroka Amosa

Tak mówi Pan:
«W tym dniu podniosę szałas Dawidowy, który upada, zamuruję jego szczeliny, ruiny jego podźwignę i jak za dawnych dni go zbuduję, by posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, nad którymi wzywano mojego imienia – mówi Pan, który to uczyni.
Oto nadejdą dni – mówi Pan – gdy będzie postępował żniwiarz zaraz za oraczem, a depczący winogrona za siejącym ziarno; z gór moszcz spływać będzie kroplami, a wszystkie pagórki będą w niego opływać. Uwolnię z niewoli lud mój izraelski – odbudują miasta zburzone i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i pić będą wino; założą ogrody i będą jedli z nich owoce. Zasadzę ich na ich ziemi, a nigdy nie będą wyrwani z ziemi, którą im dałem – mówi Pan, twój Bóg».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 85 (84), 9. 11-12. 13-14)

Refren: Pan głosi pokój swojemu ludowi.

Będę słuchał tego, *
co Pan Bóg mówi:
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom, *
którzy się zwracają ku Niemu swym sercem.

Refren: Pan głosi pokój swojemu ludowi.

Łaska i wierność spotkają się z sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Refren: Pan głosi pokój swojemu ludowi.

Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.

Refren: Pan głosi pokój swojemu ludowi.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 10, 27)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 9, 14-17)

Nie można stosować zwyczajów Starego Przymierza do Nowego

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Po powrocie Jezusa z krainy Gadareńczyków podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: «Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?»
Jezus im rzekł: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć.
Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie, i gorsze staje się przedarcie. Nie wlewają też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki przepadają. Ale młode wino wlewają do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Jak często i w jaki sposób pościmy?

Różne są rodzaje postu. Nie wszyscy poszczący mają religijną motywację. Dziś wielu ludzi ogranicza spożycie pokarmów i napojów ze względu na zdrowie albo sport. Osoby, które dbają o piękną figurę po to, aby założyć najnowszą kolekcję na pokazie mody w Mediolanie, Paryżu czy Nowym Jorku, podejmują czasem drakońskie posty. Szanując te różne motywacje, warto zatrzymać się nad pytaniem: „W jaki sposób, naśladując Chrystusa, poszczę?”. W dzisiejszym fragmencie Ewangelii Jezus zwraca naszą uwagę na fakt, że ważne jest nie tyle umartwienie ciała, co umartwienie serca. Nie neguje On potrzeby postu, bo sam nieraz pościł, jednak chce nam pokazać, że bezrefleksyjna realizacja potrzeb może nas zniszczyć. Dlatego należy je nieustannie filtrować, unikając bezmyślnych, mechanicznie wykonywanych praktyk, a świadomie wybierając jedynie to, co się Bogu podoba.

Jezu! Nie chcę pościć w duchu faryzeuszy. Naucz mnie pościć jak Ty, naucz mądrej segregacji potrzeb. Pielęgnuj we mnie powściągliwość serca, aby było uważne na wszelkie sygnały od Ciebie.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026

ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła